برای جستجو کافیست کل یا قسمتی از عبارت مورد نظر خود را وارد نمایید و بروی دکمه جستجو کلیک کنید

	Enter your search terms Submit search form
	ALL Blogs

آی ضمیر روشن من
یکی از آن مردان مسلح به

- تفنگ و خنجر و چوب بید های باغچه پدری

که چون سگان بند دریده دوره مان کردند

- و راه های آزادی را بستند

یکی از آن غلام بچگان که از خرابه های افق دور دست شهر،

افسار خشم بر دریدند و بادهای مسموم بر ما وزاندند

یکی از آن زنان سیاه پوش که عروسک وارانه از شاخه دین آویزان شدند

و حسین را بر سرنیزه پیشکش زید یزید آوردند

همه آنها نه، اما یکی

شاید یکی از آن همه   
پسرک بیگناه و فقیری است که به خاطردرد گرسنگی به هجوه علمی - یه رفت

و از دالان جهل سر برآورد

همه آنها نه، اما یکی

شاید یکی از آن همه مرد مسلح

تازیانه مرگ را بر پشت خود

و طناب دار را بر گردن خود

بار می کشید

"بکش تا کشته نشوی"

-          و زندگی چه ریشخند کوتاهی است

هه هه هه!

همه آنها نه، اما یکی

یکی از آن همه زن بی رحم
عروسک خیمه شب بازی این نمایش است

که معصومانه نمی داند

و نمی تواند بداند

و نمی بایست که بداند

و

هه هه هه!

-          زندگی چه ریشخند کوتاهی است

الخ

تو که می دانی

تو که می فهمی

تو که چشم ها و گوش ها و لبهایت را جادو نکرده اند

به حال جهلی که با سرنیزه می آید
وا افسا مگوی و سر به بیابان بگذار

سکوت مکن و تن به نشان عزا مجنبان

اندیشه کن و پنبه تمدن از گوش هایت برون آور

اندیشه کن تا ریشه ها را بیابی

اندیشه کن تا دستهایت فرمان برند

اندیشه کن تا گوش هایت فرمان برند

اندیشه کن تا چشم هایت فرمان برند

اندایشه کن تا خوبی ببینی

و خوبی بیابی

و خوب بمانی

بادهای مسموم می وزند

و ما بربلندای دنیا ایستاده ایم

گاهی اما

نگاه کن و ببین
که فقر چگونه دامان مادران ما را لکه دار کرد
که جهل چطور روح های سپید را قیر آجین از بلندای زمان آویخت
که گناهان ناکرده چطور معصومیت کودکان سرزمین مقدس مان را زدود

و تاتار آمد

و مغول اسب دواند

و خلیفه فرمان داد

و شاه از حدقه های خالی عکس گرفت

چلیک، چلیک!

...

مگر شکم های مردان ثروت بر آید

و سینه های مردان قدرت از اشتیاق شکنجه بدرد

و انگشتان تار مانند زنان در بند، نوعروسان مان را به بند آرد

و از جمجمه های خالی هواداران

و از گوش های بریده غلامان

و لبهای دوخته مخالفان

و چشم های داغ بسته مادران

خون چکه چکه کند

چکه

چکه

و از آلت های توحش 

و اسلحه های بی صاحب

و خنجر های شکسته

                                    نفت چکه چکه کند

چکه

چکه

خون زمین را برایشان فرش قرمز بپوشاند

نفت به تنشان عریانی بپوشاند
.

و کیسه اعمال بر آید و پر شود

ذره

ذره

ذره

صبر خدا اما زیاد است

چقدر آدم باید پیش خدا آبرو داشته باشه

که تو این روزها و ساعات عزیز دنیا رو ترک کنه

جقدر آدم باید پیش خدا محبوب باشه

که با احترام

در این ساعات عزیز از دنیا بره

البته اگه از دنیا برده نشده باشه!

فوت مرجع تقلید، مرد دین و خدا، پیرمرد مجاهد در راه احقاق حقوق مردم

فوت منتظری سبز ، سبز سبز سبز تسلیت باد 

برف اول امسال

با وقار و شکوه

دامنه البرز

شیب تند خیابان دانشگاه

پله های سنگفرش

راهروهای باریک میان درختان

سقف های دهان گشوده

و

پلک های شفاف تو را

پوشاند

دوربینی نبود که غرق شدن در این دریای عظیم را بتوان با آن ثبت کرد

چشم هایم را گشودم

و طعم برف را در دهانم حس کردم

اما اینجا ایران است

تهران

صدا خفه!

ته دلم غریو شادی سر دادم

"خدایا سپاس که زنده ام"

"خدایا سپاس که باز برف بارید و من این بارش عظیم را دیدم"

" خدایا سپاس، بعد از این همه مردن، هنوز هم زنده ام"

دستهایم را بالا می برم

شاید

بیشتر در معجزه غرق شوم 

هیچ چیز این روزها به اندازه دیدن مردمی که

کرند

کورند

لالند

پیچ رادیو را نمی چرخانند و حرفهای دروغ را نمی شنوند

رسانه ملی؟؟؟ را روشن نمی کنند و جنایت های این دنائت کاران را نمی بینند

به مهمانی خونخواران نمی روند تا از محسنات عروس زشت روی هاله نشین چیزی بگویند

لذت بخش نیست

چند میلیون نفر از ما این روزها

کور و کر و لال جلوه می کنیم؟